Kaakcijfers

Geplaatst op: 29-9-2017
Deze column is eerder geplaatst in weekblad Privé van week 33.
 

In de week dat het ene ongeleide mediaprojectiel, 3FM DJ Giel Beelen, het strijdtoneel noodgedwongen moest verlaten stond de andere op. BNN Presentator Tim Hofman scoorde een YouTube hit met een filmpje waarin hij de vastgoedmagnaat Ton Hendriks #Boos maakte. Bijna 1,5 miljoen sensatiekijkers zagen de dubieuze Nijmeegse huisjesmelker, gekleed in een ongetwijfeld onsmakelijk duur geruit Bassie en Adriaan jasje, de presentator met cameraploeg hardhandig zijn pand uitwerken. Een pand dat, in tegenstelling tot de panden die Hendriks verhuurde, wél in prima staat verkeerde. Want wat was nou eigenlijk het verhaal?

Tim Hofman nam het in zijn video op voor een aantal gedupeerde huurders van Hendriks. In het door hem verhuurde studentenhuis was het namelijk gevaarlijk, achterstallig en onhygiënisch. En als een studént zegt dat het er onhygiënisch is, dan is er écht wat loos. Volgens de studenten werd het dan ook hoog tijd ‘dat iemand de handjes liet wapperen’. Nou, dat liet Hendriks zich geen twee keer zeggen toen de delegatie met een confettikanon verhaal kwam halen. Hofman hield aan de wapperende handjes van Hendriks een gebroken kaak en een scheur in zijn jukbeen over. De komende zes weken moet hij naar eigen zeggen alles ‘naar binnen zuigen door een rietje’. Iets wat ik hem bij ‘Spuiten en Slikken’ trouwens al met enige regelmaat heb zien oefenen.

Het filmpje leverde Tim uiteindelijk een kijkcijferrecord op. Of moeten we in dit geval zeggen een kaakcijferrecord? Als Giel Beelen dergelijke aantallen had kunnen overleggen was hij door 3FM écht niet aan de kant geschoven. Voor 1,5 miljoen luisteraars zou Giel zelfs zijn éígen kaak breken.

Persoonlijk vind ik het overigens niet héél erg jammer dat Giel moet stoppen. Sinds zijn ochtendprogramma van de zender is begin ik iedere dag met een dansje. Misschien had hij van het nieuwe kabinet op de publieke zender mogen blijven als hij iedere show was begonnen met een paar coupletten van het Wilhelmus. Je weet het niet.

Ik betwijfel in ieder geval of Tim Hofman achteraf wel zo rouwig is om het buitensporige geweld van de Quote 500 miljonair. De huisjesmelker heeft inmiddels al wel zijn excuses aangeboden, en aangegeven snel in gesprek te willen met Tim Hofman. Dat is wel héél makkelijk. Eerst iemand zijn kaak breken en dan zeggen dat je met hem in gesprek wil. 

Zo zie je maar. Stijl en fatsoen zijn niet te koop. Ook niet met een paar miljoen… 


DOOR DIK EN DUN

Geplaatst op: 17-8-2017

Deze column is eerder geplaatst in weekblad Privé van week 32.

Naast het overlijden van Jorge Zorreguieta en de op handen zijnde kernoorlog tussen Amerika en Noord Korea was deze week Sonja Bakker weer eens in het nieuws. Zij liet middels een foto op Instagram namelijk weten dat haar huwelijk met Jan Reus in afgeslankte vorm verder gaat. Ze gaan scheiden. ‘Een punt zetten maakt ruimte voor een nieuw begin’ stond er te lezen op de foto. Nou lijkt het mij óók best lekker om af en toe eens punt te zetten als je alleen maar bezig bent met lijnen.
 
De gewichtsconsulente bracht het treurige nieuws, heel verantwoord, naar buiten in de komkommertijd. Naar de reden van de breuk moeten we echter gissen. Misschien moeten we de oorzaak van de huwelijkscrisis wellicht zoeken bij het heersende eierschandaal? Er wordt natuurlijk momenteel geen eierkoek meer verkocht in Nederland, en dat zal zéker zorgen voor spanningen in huize Bakker. Of misschien is Sonja, ondanks haar sympathieke voorkomen helemaal niet de warme Bakker die wij denken dat ze is.
 
Heeft Jan haar daarom misschien een caloriearm koekje van eigen deeg gegeven? Kan natuurlijk ook. Mijn vrouw zegt altijd dat ik best ‘buiten de deur honger mag krijgen zolang ik maar thuis kom eten’. Maar ja, als je thuis bij de dieetdame óók alleen maar stengels knolselderij te vreten krijgt wordt het verlangen naar een sappige entrecote wel érg knagend natuurlijk. We weten het allemaal niet. De liefde van de man gaat nou eenmaal door de maag. Bij mij geldt dat zeker. Ik kan enorm genieten van een avondje uit eten met mijn vrouw. In een Italiaans restaurantje achter een enorm bord tiramisu heerlijk naar elkaar toe groeien. Dat heeft iedere relatie af en toe nodig. Jan weigerde in ieder geval zijn kant van het verhaal toe te lichten. Waarschijnlijk had hij een SAS dag. Of week. Een heel Schijt Aan Sonja semester wellicht.

Feit is dat Sonja Bakker haar eerste scheiding binnenkort nog eens dunnetjes over gaat doen. Dan kun je 100 boeken over voeding geschreven hebben, het recept van een goed huwelijk is blijkbaar hele andere koek. Laten we in ieder geval hopen dat Sonja en Jan op een fijne manier uit elkaar kunnen gaan. Want niks lijkt me voor een gewichtsconsulente frustrerender dan dat je verplicht voor een gerecht gesleept wordt dat niet in je dieet past.


PRIDE A’DAM M/V (e.v.a.)

Geplaatst op: 2-8-2017
Deze column is eerder geplaatst in weekblad Privé van week 31.
 
Een paar jaar geleden werd ik aan de ingang van de Efteling door een vriendelijke heer gewaarschuwd dat het er die dag ‘Gayday’ was. Dus veel roze en veel homo’s. “Of ik daar wellicht moeite mee had?”. Ik antwoordde dat ik het helemaal prima vond, maar dat ik het voor onze kinderen wél zielig zou vinden als Holle Bolle Gijs de hele dag bezet zou zijn. Hoewel dit foute grapje anders doet vermoeden ben ik behoorlijk ruimdenkend. Iedereen moet naar mijn mening overal en altijd zichzelf kunnen zijn. Behalve dan Jandino Asporaat. Die mag wat mij betreft altijd Judesca zijn.

Desondanks heb ik de afgelopen week als bijzonder verwarrend ervaren. Juist in de week dat volgens SIRE jongens weer gewoon jongens moeten worden, komt de NS met  genderneutrale welkomstboodschappen waarin jongens vooral géén jongens meer mogen zijn. Jongens, meisjes, dames én heren moeten voortaan ‘reizigers’ worden. Zo ‘voelt iedereen zich namelijk aangesproken’.

Even voor de duidelijkheid, ik heb dus niks tegen het allesomvattende ‘goedemorgen reizigers’ in de trein. Of tegen een sekseneutraal toilet met naast het urinoir een prullenbakje voor het maandverband. Allemaal prima. Mijn vrouw vindt sowieso dat ik zittend moet plassen, en ik vind op mijn beurt dat zij niet moet staan zeiken.

Maar mij is nog niet helemaal duidelijk waar deze genderneutrale lobby ophoudt? Moeten nieuwe ouders straks een neutrale blauw/roze slinger voor hun raam hangen met ‘HOERA, EEN PERSOONTJE!”? Mag Rob Geus tijdens een keukeninspectie nog enkel verzuchten: “Mens, mens, mens, hier word ik niet vrolijk van?”

Een volledig genderneutrale samenleving is toch juist super verwarrend? Het wordt volgens mij maar een zootje op bijvoorbeeld Pride Amsterdam; dé jaarlijkse feestweek voor lesbies, homo’s, biseksuelen, transgenders en interseksuelen. Oftewel voor mensen die van mensen houden, voor mensen die van mensen én van mensen houden, voor mensen die mens zijn maar zich een mens voelen of juist geen van beiden, en voor mensen die geboren zijn met geslachtskenmerken van zowel mensen áls mensen.

Welke muziek gaan ze daar draaien? Moeten Chaka Khan en The Weather Girls opnieuw de studio in? Want ‘I’m every woman’ of ‘It’s raining men’ mag niet meer. Dat zal moeten worden ‘I’m every person’ en ‘It’s raining people’. Kortom onnodig verwarrend allemaal. Ik zou alle Pride Amsterdam deelnemers vooral op het hart willen drukken; maak heel veel plezier. Maar denk na een avondje doorzakken óók aan het aloude gezegde: ’s avonds een mens, ’s morgens een mens!

 

 


GAME, SET & MATCH

Geplaatst op: 31-7-2017

Deze column is eerder geplaatst in weekblad Privé van week 30.

 Mijn vrouw wil nog wel eens een middagje gaan shoppen. Zomaar. Niet dat ze dan écht iets nodig heeft, maar gewoon omdat ze dingen wil kopen. En eerlijk is eerlijk, stiekem hoop ik dan altijd dat haar portemonnee al in de parkeergarage ten prooi valt aan een Oost-Europese zakkenrollersbende. Per saldo ben ik dan namelijk goedkoper uit dan wanneer mijn vrouw zélf met de creditcard in de winkelstraat belandt.

Maar nu ik afgelopen weekend het faillissementsverhaal van Boris Becker heb gelezen, besef ik dat het spendeergedrag van mijn vrouw alleszins meevalt. Deze voormalige Duitse tennislegende heeft er de afgelopen jaren een slordige 170 miljoen euro doorheen gesmasht. Sterker nog, hij schijnt inmiddels zelfs een schuld te hebben opgebouwd van een aantal tientallen miljoenen. Boom Boom Bankroet dus.

En natúúrlijk is het ironisch dat juist Boris Becker nu rood staat, maar ik kan er met mijn Calvinistische verstand niet bij dat een mens 170 miljoen verbrast. Nou is Boris financieel blijkbaar niet echt het voorbeeld van Duitse degelijkheid. Zo verloor hij in het casino al meer partijen dan hij op het tennisveld ooit gewonnen heeft. En we krijgen allemaal wel eens mailtjes van Nigeriaanse Prinsen die hun hinderlijk grote fortuin met ons willen delen. Ik vraag me dan altijd af welke malloot daar in vredesnaam in trapt. Nou, Boris Becker dus. Daarnaast heeft Boris natuurlijk nog een alimentatie gevalletje lopen na die love game in een bezemkast. Kortom, hij heeft al aardig wat breakpoints tegen gehad in zijn leven. Maar dan nog… 170 MILJOEN? Hoe kun je het zó ver laten komen? Boris heeft thuis 4 peperdure horloges liggen omdat hij ooit voor schunnig veel geld reclame maakte voor die merken. Maar blijkbaar was op geen enkele van die klokkies het tijdstip 5 voor 12 af te lezen.

 Binnenkort wordt Boris 50 en dan zal er tóch een feestje moeten komen. En om bier en bratwurst te kunnen betalen moet hij waarschijnlijk voor het eerst in zijn leven écht gaan werken. Of om in tennisjargon te blijven; hij zal een baan moeten gaan zoeken.

Nou heb ik misschien een ideetje voor Boris. Mijn broer heeft namelijk een café, en hij is nog met spoed op zoek naar personeel. Wat hem betreft kan Boris per direct beginnen op het terras. En als hij een beetje aardig kan serveren, dan zorgt mijn broer voor de opslag.

 

STAATSBEZOEK

Geplaatst op: 20-7-2017

Deze column is eerder geplaatst in weekblad Privé van week 29.

Sinds afgelopen zaterdag is Paleis Noordeinde tijdelijk geopend voor publiek. Paleis Noordeinde is zoals u wellicht weet het werkpaleis van ons Koningspaar. Echter, om te mogen zien waar zij hun Koninklijke handjes laten wapperen dien je wél eerst een toegangskaartje te kopen à €6,- per persoon. Ik vind dat op z’n minst opmerkelijk. Voor alle duidelijkheid, normale mensen zoals u en ik betalen middels onze belastingen namelijk óók al voor alle vorstelijke salarissen van ons koningshuis. En dus zie ik een bezoekje aan Paleis Noordeinde niet zozeer als een ‘leuk dagje uit’ maar als een inspectie van de werkvloer.

En ik zou het dan ook eigenlijk niks meer dan normaal vinden als Koning Willem Alexander gewoon aanwezig is op het paleis tijdens de rondleidingen. Beetje werkethos tonen aan de hardwerkende mensen die iedere maand zijn loon betalen. Ik zie het al helemaal voor me. Beetje onhandig naast zijn bureau stamelend dat ‘hij het er nog steeds heel erg naar zijn zin heeft’. En dat ie ons namens vrouw en kinderen wil bedanken voor het royale vakantiegeld van afgelopen maand.

Bezoekers mogen blijkbaar maximaal een half uur naar binnen en ze mogen absoluut nergens aankomen. Precies dezelfde instructies die ik mijn kinderen geef als we de souvenirwinkel van de Efteling binnenstappen. Ik ben inmiddels dan ook oprecht benieuwd wat er allemaal te zien is in dat werkpaleis. En of onze Koning, die volgens mij beschikt over een gezonde portie humor, wellicht nog wat practical jokes heeft achtergelaten. Gewoon om de 20.000 nieuwsgierigen ook écht een spannende anekdote mee te geven voor thuis. Een vergeelde oude Playboy met Viola Volt in zijn boekenkast bijvoorbeeld. Of een krijtbord met ‘Heden wéér Koninginnesoep’ bij de ingang van de kantine. Heeft hij speciaal voor de gelegenheid een ‘Koningsdag-oefenzaaltje’ in laten richten met een zakloop-parcours en een waslijn vol koek? Heeft hij in de vitrine met jachttrofeeën van opa voor de gein een paar fotolijstjes met onbekende kinderen achtergelaten? Of heeft hij in het trappengat een levensgroot staatsieportret van prinses Beatrix opgehangen, met op het bijbehorende messing plaatje de gegraveerde tekst: ‘Ons Mam’. 

In dát geval zou ik bij de editie van volgend jaar graag van de partij willen zijn. En dan ben ik zélfs bereid om er €6,- voor te betalen. Dat kan ik dan namelijk als ‘bezoeken voorstelling collega humorist’ weer aftrekken van zijn eigen belastingen…